-
Strona Główna  -  Rejestr zmian  -  Statystyka  -  Redakcja  -  
-
- -
Żłobek Miejski w Legionowie
ul. ppłk. E. Dietricha 1
05-120 Legionowo
tel./fax: (22) 774-56-22
e-mail: bajami@interia.pl
Zdrowo jemy
Dwujęzyczne dzieci Dwujęzyczne dzieci - Certyfikat Musical babies Certyfikat Zdrowo jemy, zdrowo rośniemy Chrońmy dzieci Bezpieczny i Przyjazny Żłobek Orły Edukacji Laureat Konkursu 2019 Wyróżnienie w Konkursie Żłobek Roku 2019
Strona Główna

Psycholog/Pedagog

Jak pomóc dziecku w sprawnej adaptacji do nowych warunków?

-
Wersja do drukudruk
Jak pomóc dziecku w sprawnej adaptacji do nowych warunków?

Drodzy Rodzice,

Jak pomóc dziecku w sprawnej adaptacji do nowych warunków?

Dobrze byłoby przed umieszczeniem dziecka w żłobku i rozstaniem z maluszkiem zadać sobie pytanie, czy wierzę w to, że moje dziecko poradzi sobie w nowej sytuacji? Za każdym razem kiedy powtarzamy określone wyrażenia i zwroty, docieramy do podświadomości naszych dzieci i programujemy je. Tak więc zadajcie sobie pytanie – co słyszą Wasze dzieci? Jeśli mówicie swoim dzieciom: „Wiem, że potrafisz, potrafisz na pewno”; „Zrobisz to dobrze”; „Dasz sobie radę”; „Poradzisz sobie”, to nie mówcie jednocześnie Drodzy Rodzice, że się boicie o swoje dzieci, nie płaczcie za drzwiami, nie pokazujcie swojego zdenerwowania. Dziecko nie ufa temu co do niego mówicie, ale temu co robicie, ufa mowie waszego ciała i dostrzega różnicę. Tak więc, jeśli mówicie, że ufacie waszym dzieciom, ufajcie, że sobie poradzą, ufajcie im całym sobą.

Spokój rodzica podczas rozstania jest gwarancją szybkiej i udanej adaptacji. Trzeba mieć świadomość, że to na dorosłym spoczywa obowiązek znalezienia w sobie siły, by być oparciem dla swojego dziecka. Oczywiście nie ukryjecie Państwo przed dziećmi niepokoju, obaw czy smutku. Dziecko szybko odczytuje i przejmuje nastroje najbliższych mu osób. Odczytuje mowę ciała dorosłego, jego gesty, mimikę i naśladuje, ucząc się od niego. Adaptacja dotyczy przede wszystkim Państwa – jako rodziców. Dlatego jeśli będziecie Państwo przeżywać poranne rozstanie, dziecko również będzie je przeżywało. Decyzja
o oddaniu dziecka jest trudna i to nie tylko z uwagi na uczucia dziecka, ale także ze względu na uczucia rodziców. Często odczuwanemu lękowi, podenerwowaniu towarzyszy poczucie winy. Z tego powodu ważne jest dokładne przemyślenie potrzeby oddania dziecka do placówki. Staje się to bardziej trudne, gdy nie mamy wsparcia ze strony naszych bliskich, którzy utwierdzają nas w przekonaniu, że to właściwa decyzja. Niepokój, rozdrażnienie to kolejne emocje, które w większości będą towarzyszyć, jeśli już nie są obecne w Waszych domach. Oczywiście macie prawno tak się czuć, tak reagować Drodzy Rodzice. Uczucia są dobre, są potrzebne, jednak gdy stają się zbyt intensywne, przysłaniają nam to, co ważne. Pamiętajcie o tym, że sytuacja rozstania jest trudna dla obu stron. Jednak to Wy musicie uporządkować swoje uczucia. Nie czyńcie dziecka Waszym powiernikiem – nie zwierzajcie się mu ze swoich problemów finansowych, małżeńskich, innych. Wasze dziecko nie powinno się o Was martwić. Powinno Was widzieć pogodnych, spokojnych i stabilnych, co da mu spokój i zapewni z czasem stabilne zachowanie.

Drodzy Rodzice, nie utrudniajcie dziecku pożegnania z Wami, nie przeciągajcie czasu rozstania. Warto opracować, wymyślić wraz z dzieckiem jakiś rytuał pożegnania – buziak
w dwa policzki, przybicie „piątki” i każdy idzie w swoją stronę. Nie obiecujcie Drodzy Państwo swojemu dziecku nagród rzeczowych za to, że ono zostanie i nie będzie płakać. Obarczamy je wówczas zbyt dużą odpowiedzialnością. Płacz pomaga zredukować lęk, jest sposobem odreagowania, uwolnienia nagromadzonych emocji. W zamian za prezenty dajmy dziecku dużo uwagi, wsparcia, czułości, obdarzajmy go czasem, w pełni angażując się w zabawę z nim po powrocie ze żłobka do domu.

Bardzo ważne jest Drodzy Państwo, abyście zaufali także osobom, pod opieką których zostawiacie swoje dzieci. Dobrze jest skorzystać z oferowanych przez placówkę trzydniowych spotkań adaptacyjnych odbywających się każdego dnia o innej porze. Umożliwią one nie tylko zapoznanie się Waszego maleństwa z opiekunkami grupy, z innymi dziećmi oraz salą, w której dziecko będzie przebywało każdego dnia. Pozwolą one także Państwu na obserwację zachowania Waszego dziecka w różnych porach dnia i dadzą możliwość ewentualnego dokonania modyfikacji w Waszym harmonogramie dnia.

Dziecko będące jedynym wyznacznikiem zasad i kolejnych czynności w domu,
z trudnością dopasuje się do rytmu w żłobku, czy też innej placówce, gdyż tam sytuacja diametralnie zmienia się - to dziecko musi dopasować się do grupy. Dlatego też nie obawiajcie się państwo postępować zdecydowanie, stanowczo i konsekwentnie wobec swojego malucha. To daje mu poczucie bezpieczeństwa. Odpuszczanie, pobłażanie, zmienianie zasad w zależności od samopoczucia czy też Waszego humoru wprawia dziecko
w zagubienie i pozbawia je wiary w rodzica.

Nie róbcie Drodzy Państwo wielkiego wydarzenia, zamieszania z pójścia Waszego dziecka do żłobka. Nie zapowiadajcie wielkich zmian w życiu dziecka – to jedynie nasili jego lęk przed tym, co nowe i nieznane. Nie zapewniajcie Państwo swojego dziecka, że będzie miało tam wielu przyjaciół – bo może będzie ich poznawało powoli. Nie obiecujcie, że będzie bawiło się z kolegami – bo może nie stanie się to od razu. Nie gwarantujcie, że będzie jadło pyszne obiadki – z pewnością tak, ale może Wasze dziecko nie lubi marchewki, a dostanie ją pierwszego dnia na obiad. Podejdźcie Drodzy Państwo do tego spokojnie, naturalnie, zwyczajnie, codziennie. Pozwólcie na samodzielne doświadczenia swojemu dziecku, dajcie mu spojrzeć na wszystko jego oczami.

Warto uregulować rozkład dnia dziecka według rytmu, jaki obowiązuje w placówce. Zadbać o regularne posiłki, stałe pory spania. Kłaść dziecko odpowiednio wcześnie, aby rano wstawało wypoczęte – przestrzegać tych ustaleń także w dni wolne. Zaoszczędzicie wówczas Drodzy Rodzice dodatkowego stresu swojemu dziecku. Zadbajcie także o to, aby poranne przygotowanie do żłobka odbywało się w atmosferze spokoju. Pośpiech i nerwy negatywnie wpływają na proces adaptacyjny. Warto wstać wcześniej, przygotować śniadanie, ubranie, aby później towarzyszyć dziecku we wszystkich porannych czynnościach – doceniać go za samodzielność, zaradność, cieszyć się razem z nim.

Naszym zadaniem, zarówno opiekunów dziecięcych, pielęgniarek, jak i moim jest obserwowanie Państwa maluchów oraz pozostawanie w stałym kontakcie z rodzicami, aby móc wspierać proces adaptacji oraz informować o wszelkich niepokojach
i nieprawidłowościach w jego przebiegu.


Beata Maculewicz
Pedagog



 
Wytworzył: brak danych, data: brak danych
Wprowadził: Barbara Mierzejewska, data: 22.08.2017 r., godz. 16.59
Ostatnia aktualizacja: Barbara Mierzejewska, data: 22.08.2017 r., godz. 16.59
Liczba odwiedzin: 274